“ما گرسنه ایم”، “نیست”، “نمیتوانیم”، “یکی بگه چیکار کنیم”، “باید جیره بندی کنیم”، “باید تخلیه کنیم” و کلی کلمات و جملاتی شبیه این موارد بیشترین کاربرد را در ادبیات رئیس جمهور دارند.
ادبیاتی که هرچند در ذهن آقای رئیس جمهور برای توصیف مشکلات با هدف به میدان آوردن مردم جهت حل آنها بیان میشود اما در این بین یک مسأله مهم بلکه اهم مورد غفلت قرار میگیرد؛ امید بخشی به جای یأس آفرینی.!
وقتی مردم از زبان رئیس جمهور دائم گزاره های منفی بشنوند نتیجه آن قطعا امید و ایجاد انگیزه برای حل مشکلات و پیشرفت کشور نخواهد بود و طبیعتا مسئولین دولتی نیز در رده های مختلف تحت تاثیر این ادبیات و #حس_مشترک قرار خواهند گرفت.
رئیس جمهور محترم که ویژگی های مثبت زیادی دارد نیاز به ساخت یک چهره مثبت از خود دارد چهره ای که مردم را نه مأیوس بلکه امیدوار کند.
در این مورد به نظر میرسد نحوه حکمرانی شهید رئیسی میتواند الگوی خوبی برای دکتر پزشکیان باشد همانگونه که رهبر انقلاب نیز از شهید رئیسی به عنوان الگو برای مسئولین یاد کردند.
البته طبیعی است که دکتر پزشکیان سیاست های متفاوتی نسبت به شهید رئیسی داشته باشند و اختلافاتی در برخی امور داشته باشند ولی اراده برای ساخت ایران و پیشرفت و رفاه عمومی قطعا جزو علایق مشترک است و در واقع پیشنهاد این است که رئیس جمهور چهره “کار” و “ما میتوانیم” از خود به جامعه ارائه دهد و قطعا اثرات مثبت آن را نیز خواهد دید.
در این میان نقش مشاورین و اطرافیان رئیس جمهور برجسته و مهم است و امید است این حضرات نیز با درک اثرات منفی ادبیات حاکی از ضعف رئیس جمهور مشاوره هایی از سر مسئولیت و دغدغه حل مسائل واقعی جامعه به رئیس جمهور ارائه کنند و نه مسائل سطحی جناحی و سیاسی.